เวลาที่เราดูหนังเรามักจะได้เห็นฉากอยู่ฉากหนึ่ง ที่จะมีโทรศัพท์โทรมาที่บ้านกลางดึก แล้วคนรับโทรศัพท์ก็ทำหน้าเหวอ ตาเบิกโพลง แล้วพูดว่า "อะไรนะ.. ไม่จริง" แล้วก็ร้องไห้ ทำหูโทรศัพท์ตก หรือ ไม่ก็รีบวางโทรศัพท์ พุ่งออกจากบ้านในทันที ใครๆก็รู้ว่าเราหนีวันนั้นไม่พ้น และได้แต่ภาวนาไม่ให้มันเกิดกับเรา..แต่กลางดึกเมื่อคืนที่ผ่านมา..
ขณะที่ ฟูจัง กำลังจะเข้านอน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมากลางดึก
"ฮัลโหล ฟูเหรอ"
"ว่าไงจ๊ะ ต่อ"
"ถึงบ้านรึยัง"
"อื้มมม.. อยู่บ้าน"
"คือเรา มีเรื่องกวนเธอหน่อยนะ... เอ่อ...คือเราตัวชาไปหมดเลย ตอนนี้ แล้ว นิ้วขยับไม่ได้ แข็งเกร็งไปทั้งสองข้างเลย มาช่วยเราหน่อยได้มั้ย"
"แล้วต่อไปทำอะไรมา"
"ไม่รู้ ... อยู่มันก็เหมือนกับช็อค เราเพิ่งทะเลาะกับแฟนทางโทรศัพท์ พอวางหูไปตัวมันก็เริ่มเกร็งๆ"
"หา.. แล้วตอนนี้ต่ออยู่ไหน แล้ว???"
"รถไฟฟ้าใต้ดิน สีลม"
"ต่อ รอเราอยู่ตรงนั้นแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวเราจะรีบพาไปโรงพยาบาลนะ ใจเย็นๆ"
ฟูจังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้า คว้ากระเป๋าตังค์ออกจากบ้านไปทั้งชุดนอนนั้นเลยค่ะ รีบบึ่งไปที่นั่นโดยเร็วที่สุด...แล้ว....
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
